حصیر (زیر انداز) – بخش اول

Untitled-1

 

حصیر زیر اندازی نرم و سبک و گاه زبر و خشن، بافته شده از الیاف گیاهی و برگرفته از طبیعت است و سده هاست مورد استفاده قرار گرفته و گیلان نیز از آن بی نصیب نبوده است. متأسفانه خاصیت آسیب پذیریِ زود هنگام آن بر اثر نم و رطوبت فراوانی که در مناطق شمالی کشور وجود دارد، باعث شده تا اسناد و مدارک معتبری از پیدایش و آغاز بهره وری آن در دست نباشد.

مرحوم علامه دهخدا در لغت نامه ، به نقل از حدودالعالم درباره حصیر گیلان آورده است: ” و از وی (شهرک مامطیر دیلمان) حصیری خیزد سطبر و نیکو و از آمل (به طبرستان) حصیر طبری و… خیزد و از این ناحیت گیلان، جاروب و حصیر و مصلای نماز و ماهی افتد که به همه ی جهان برند” (لغت نامه: ذیل حصیر)

در سفرنامه استراباد و مازندران و گیلان آمده است: ” انزلی -غازیان- اهلشان حصیر می بافند و قلیل ابریشم و کنجد و … میان پشته حصیر هم می بافند، ولی به پای حصیر غازیان نمی رسد” (میرزا ابراهیم گیلانی: ص ۲۰۱).

سیف الدوله در سفرش به مکه، با گذشتن از گیلان چنین نقل می کند که: “اسباب خانه و زندگانی اهل این ولایت (گیلان) بیشتر از چوب و برگ درخت و علف جنگل است. ظروف و اسباب طبخ آنها از گِل است و حصیرهای خوب از علف می بافند”.

مارسل بازن نیز نوشته است: “عامل دیگری که به رشتِ گیلان ویژگی غیر قابل انکاری می دهد، اهمیت فعالیت حصیربافی است”.

 

منبع: کتاب صنایع دستی گیلان – فاطمه تهی دست

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

دوست دارید به گفتگو ملحق بشید ؟
در صورت تمایل همکاری کنید !

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *